1/72 Zeppelin Staaken R.VI (Aviatik, 52/17) # roden 050

Roden
ROD-050
1070050
Bestel
  • Beschrijving

De Aviatik 52/17 was een van de drie laatst gebouwde Duitse reuzenbommenwerpers in de Eerste Wereldoorlog.

De Zeppelin Staaken R.VI was 's werelds eerste in serie geproduceerde strategische bommenwerper, in 1916 ontwikkeld door een groep ontwerpers en ingenieurs onder leiding van Ferdinand Graf von Zeppelin. Het was in elk opzicht een buitengewoon vliegtuig voor die tijd. Er was geen leidraad voor het ontwerpen van dergelijke machines en dat is waarom er veel beslissingen moesten worden genomen en wijzigingen worden doorgevoerd tijdens het bouwproces. Echter, naast de structurele en technische problemen waar de ontwerpers van deze gevleugelde reuzen mee te kampen hadden was er ook een productie probleem omdat de regering een eerste bestelling had geplaatst voor 15 exemplaren. Zeppelin had hiervoor niet voldoende capaciteit dus werden andere bedrijven gecontracteerd om een deel van de productie over te nemen. In december van 1916 verdeelde het Duitse Militaire Air Command (Idflieg) de bestelling als volgt: Zeppelin zou drie machines produceren, Albatros OAW ook drie, Aviatik drie en bij Schütte-Lanz 6 stuks. Tijdens de productie werd duidelijk dat Schütte-Lanz niet in staat was om de opdracht volledig uit te voeren, hier de bestelling werd teruggebracht van 6 naar 3 toestellen en bij de Zeppelin fabrieken de productie verdubbeld werd van 3 naar 6 eenheden.

Aan het einde van 1917, toen het mogelijk werd om de nieuwe krachtige Basse & Selve BuS.IVa 300 pk motor te testen, ontving Aviatik een vervolgopdracht voor een extra drie machines, omdat de eerste toestellen bijna klaar waren. Deze drie extra machines ontvingen de serienummers R.52/17, R.53/17 en R.54/17. Deze drie toestellen zouden op een aantal punten verschillen van hun voorgangers. Ten eerste, het meest zichtbare verschil, was de nieuwe vorm van de romp neus. Het karakteristieke 'balkonnetje' van de navigator verdween, samen met de cockpit van de piloot. De piloten zaten niet langer in de romp maar kregen een plaats boven op de romp in een speciale cockpit voor een beter zicht rondom maar het bemoeilijkte de landing enigszins. Ook kreeg het vliegtuig een centraal geplaatst kielvlak om de constructie van de staartsectie te versterken en werden er roelroeren aangebracht. In mei 1918 waren de eerste tests van de R.52/17 met de nieuwe Basse & Selve BuS.IVa motoren. De motoren bleken zeer teleurstellend te zijn en ze waren niet betrouwbaarheid genoeg voor het operationele gebruik van deze vliegtuigen. Al snel werden ze vervangen door de Maybach Mb.IVa die in de eerdere Zeppelin Staaken R.VI waren gemonteerd.

De oorlog carrière van de R.52/17 was te kort. Deze machine werd naar het front gestuurd aan het einde van juni 1918. Slechts een maand later, in de nacht van 11 op 12 augustus 1918, vloog het vliegtuig in brand tijdens een missie boven Frankrijk en stortte neer in de buurt van Villers-la-Tour. Hauptman Erich Schilling en zijn hele bemanning vonden hierbij de dood. De volgende machine, de R.53/17, werd spoedig daarna geleverd maar deze leverde zoveel technische problemen dat hij niet kon worden aanvaard voor operationeel gebruik. Dit vliegtuig werd doorgestuurd naar de strategische bombardementen opleiding eenheid in Keulen waar de wapenstilstand zich over hem ontfermde. In overeenstemming met de statuten van het verdrag van Versailles werd hij gesloopt in 1919. En ook de laatste van de R.VI's, de R.54/17, nog niet eens helemaal afgebouwd, viel onder de Versaille wapenstilstand overeenkomst en werd ook in 1919 gesloopt.

De Zeppelin Staaken R.VI was één van de meest majestueuze technische prestaties van de Eerste Wereldoorlog. Tal van uitvindingen en technische innovaties die tijdens de productie werden verwerkt in deze toestellen hebben de basis gelegd voor de verdere ontwikkeling van strategische bommenwerpers.